ابوالقاسم جنتی عطایی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : گلزار مشاهیر

نمایشنامه‏نویس. تولد: 1269، مشهد. درگذشت: 19 خرداد 1372، پاریس. ابوالقاسم جنتى عطایى، فرزند خلیل‏الله، دوره‏ى ابتدایى و دبیرستان را در مشهد گذراند و در تهران نیز از مدرسه‏ى تئاتر فارغ‏الحصیل شد. دكتراى ادبیات تطبیقى را از دانشگاه سربن گرتف. سال‏ها مدرس تئاتر در هنرستان تئاتر و موسیقى بود و كارگردانى چندین نمایشنامه را بر عهده داشت. خدمت مطبوعاتى خود را از سال 1314 آغاز كرد. با نشریات بسیارى از جمله «بررسى‏هاى تاریخى»، «اطلاعات هفتگى» و برخى مجلات هفتگى همكارى مستمر داشت. در سال 1336 جایزه‏ى اول نمایشنامه‏نویسى وزارت فرهنگ و هنر نصیب او شد. از تألیفات او مى‏توان از بیست و دو جلد كتاب و چندین نمایشنامه براى صحنه و رادیو را نام برد. اولین كتاب او به نام یادگار اشك در سال 1316 به چاپ رسید. برخى از آثار چاپ شده‏ى ایشان به این شرح است: در بخش داستان و نمایشنامه: یادگار اشك، چراغ (نمایشنامه‏ى رادیویى، فارسى و فرانسه)؛ نمایشنامه‏ى مدارس؛ نمایشنامه‏ى نكات اساسى نامه‏گذارى؛ نمایشنامه‏ى سربازان جاوید (برنده‏ى جایزه‏ى اول نمایشنامه‏نویسى در سال 1336)؛ شیرمردى از خراسان (شامل هشت داستان و نمایشنامه‏ى كوتاه)؛ سیاه خوشبختى؛ ستاره و رمضان؛ در راه وطن (شامل پنج نمایشنامه‏ى كوتاه). در بخش زندگى‏نامه‏نویسى: زندگى و آثار كمال (شهرزاد)؛ نیما یوشیج (كیست- چیست ؟)؛ میر سیف‏الدین كرمانشاهى؛ نیما و زندگى و آثار او. در بخش تصنیف: سخنان بزرگان؛ بنیاد نمایش در ایران. در بخش ترجمه: تاریخ تئاتر در جهان. در بخش تحشیه: ارزش احساسات (اثر نیما یوشیج)؛ مانلى (اثر نیما یوشیج). اثر منتشر نشده، مثنوى گزند دلبستگى.